CWB 2019


Since 2015, Foundation Anders Bekeken organises a pilgrimage to Santiago for people with a visual impairment. We will go for the fifth time this year. Please let us introduce our team and why they want to walk the Camino to Santiago.

CWB TEAM 2019


Walkers: Christiaan Waters, Benjamin Veldman, Iris Prins, Jolanda van Leeuwen and Annette Adriaanse.

Buddies: Caroline van Dijk, Arjan van der Veer, Marlies Hoogeboom and José Rasenberg.

Organisation: Annemiek van Munster, Jantina de Vries and Gert-Jan de Hoon.

SPONSORS


Camino Walking Blind 2018 is possible thanks to the generous financial support of the following organisations:

  • Groningse Blindenstichting (Groningen)
  • Landelijke Stichting voor Blinden en Slechtzienden (Ede)
  • Rotterdamse Stichting Blindenbelangen (Rotterdam)
  • Stichting Blindenbelangen (Tilburg)
  • Stichting Blindenhulp (Den Haag)
  • Stichting Blinden-Penning (Amsterdam) 
  • Genootschap van Sint Jacob

and some private sponsors.

MOTIVATION


Read about the participants of CWB2019


The organisation of CWB2019:

Annemiek van Munster: "It is the simplicity of a pilgrim's life, walking, being part of a team, the buddies, the hostals, eating and enjoying. Back to basics, good conversations, and on every corner a new surprise. Living outside your comfort zone. We are all the same in this, though without Camino Walking Blind I would never have been able to experience this as a visual impaired person. So I am looking forward to be part of the organisation this year."

 

In 2016 Annemiek was one of the walkers.

 

Jantina de Vries was a buddy in 2016 and was part of the organisation in 2018. The curiosity of how it would be walking the Camino for some time, and carrying all essentials on your back was stronger then the hesitation to be part of a group of strangers for two weeks. It was an amazing experience.

 

"It is beautiful to be part of this team, and to share life for some time: looking after each other, caring for the other, sharing bunkbeds in dormitories, adjusting your walking pace, laughing and crying together, giving and receiving. I am very happy I am part of it again."

 

 

Gert-Jan de Hoon is one of the initiators of Camino Walking Blind in 2015 and co-founder of Foundation Anders Bekeken. "This pilgrimage in 2015 was a very special experience to be part of. I guess we already knew back then that we would do it again. Being a buddy, I find it very special to create opportunities for others to live their dreams and grow as a person."

  

In 2005 he walked the Camino for a first time as a pilgrim. And the Camino kept calling him back ever since. About his experiences he wrote the book A pilgrimage to Santiago. As a life coach he walks with groups and indivuals in the Netherlands and abroad and also on the Camino in Spain (Camino Coaching).


Annette Adriaanse - walker

 

"I have Retinitis Pigmentosa (RP), I see about 10 degrees. Next to this I also have a hearing impairment.

 

"Joining CWB2019 feels like a big challenge which I find very attractive and at the same time it scares me. I want to be proud again of who I am, living my life without the feeling I am on the sideline instead of being part of it. I do hope the Camino will help me find my own path and being able to listen to and trust my feelings again. I expect the Camino to be an enriching experience, one I will never forget."


Marlies Hoogeboom - buddy

 

"In 2018 I have walked my own Camino. While preparing for this I came upon CWB2018. I seriously thought about sending my letter to apply for it. But because I hadn't walked my own Camino and I had no idea what to expect I decided to postpone it for a year. Now I bring this experience with me for CWB2019.

 

For me the Camino is about doing something together, beautiful encounters, sharing your story, helping each other in a physical way, and also emotionally and mentally. I see the Camino as a shorter version of life."

 


Benjamin Veldman - wandelaar

 

"Sinds 2012 heb ik glaucoom (een oogziekte waarbij de oogzenuw beschadigt), sicca (een aandoening waarbij de klieren in de slijmvliezen chronisch ontstoken zijn) en littekens op mijn hoornvlies door traanklier problemen. Ik heb in mijn rechteroog een kokervisie van minder dan 5 graden met een scherpte van ongeveer 10%. In mijn linkeroog heb ik alleen lichtperceptie. Ik kan bijvoorbeeld nog grove objecten waarnemen en volgen als het in mijn kleine gezichtsveld valt."

 

Motto: "Ik loop liever ergens tegenaan, dan dat ik voorzichtig loop."

 

"Ik was 17 jaar en had net mijn HAVO diploma behaald. Opeens ging mijn zicht in een paar maanden achteruit naar bijna niets. Alledaagse dingen doen werd steeds moeilijker of zelfs onmogelijk. Mijn wereld werd binnen een paar maanden heel erg klein. Ik moest stoppen met mijn studie en ik dacht dat werken al helemaal buiten mijn bereik lag. Dit gebeurde zeven jaar geleden.

 

Mijn leven is na die periode in positieve zin flink veranderd. In 2017 heb ik mijn studie succesvol afgerond, sinds twee jaar woon ik op mezelf in een fijn appartementje en ik heb een erg leuke baan bij een jobcoach bureau. Dit had ik na mijn gezichtsverlies echt niet meer verwacht. Dit ging allemaal zeker niet altijd even gemakkelijk en ik vroeg me soms echt af 'wat er van mij terecht moest komen?' Het was lichamelijk en mentaal een grote uitdaging, maar met een positieve instelling en doorzettingsvermogen kun je veel bereiken. Nu ben ik klaar voor een nieuwe grensverleggende uitdaging!

 

Ik ben altijd al een actieve avonturier geweest, houd van reizen en nieuwe ervaringen opdoen. Door mijn visuele beperking doe ik deze dingen toch iets minder snel. Omdat mijn zicht en ogen langzaam achteruit gaan, wil ik zulke toffe uitdagingen niet laten lopen, maar meteen aangaan en ervan genieten. Daarom zie ik deze tocht ook als een mooie kans om mijn reis en avontuurlijke ambities te verwezenlijken.

 

Voor mij is deze pelgrimstocht een grensverleggende uitdaging. Niet alleen fysiek, maar ook op persoonlijk vlak. Ik zou graag beter willen omgaan met de balans van mijn energieverbruik: beter luisteren naar mijn lichaam en dus ook meer mijn ogen ontlasten. Daarnaast zal ik een betere balans willen met hulp vragen. Ik doe graag liever altijd alles zelf en ik vind het lastig om hulp te vragen en te accepteren. Ik wil graag mensen niet 'tot last' zijn en laten zien dat ik zoveel mogelijk nog zelf kan doen, daarnaast ben ik niet bang om over mijn grenzen te gaan en op mijn bek te gaan.

 

Tot slot vind ik het erg leuk om nieuwe mensen te leren kennen. Ik ben een echt sociaal dier. Ik hoop dat er fijne en toffe vriendschappen ontstaan tussen de reizigers. We kunnen tijdens deze mooie reis hopelijk veel van elkaar leren en elkaar inspireren, zodat we samen onze mogelijkheden nog meer kunnen vergroten. Ik heb heel veel zin in dit avontuur."


José  Rasenberg Jacobs

 

Laten we met José beginnen bij het einde onder het kopje: Heb je nog vragen of opmerkingen? "Beste Gert-Jan en team, nogmaals mijn inschrijving, maar dan als buddy. Het was vroeg op 1 maart toen ik mij voor de eerste keer aanmeldde om mee te gaan, maar dat had ik met de gedachte gedaan: wie het eerst komt, het eerst maalt. Helaas met deze aanmelding zal ik niet meer de eerste buddy zijn, het lot ligt nu bij Jacobus zullen we maar hopen. Maar denken jullie dan aan mijn meisjes achternaam Jacobs, misschien dat dit wil helpen. José Jacobs op weg naar Jacobus, hoe mooi zou dit zijn?"

 

Onder het kopje sociale en communicatieve vaardigheden schrijft ze verder: "Ik ben eerlijk en oprecht en eerlijk gezegd voor sommige mensen misschien te direct maar je weet dan wel wat je aan mij hebt. Is wel zo fijn." Welkom in ons team José.

 

Motto: "Wie onderweg is, vernieuwt zich met elke stap."

 

Wat mij een goede buddy maakt? "Ik schreef al dat ik overal inzetbaar ben, daarom zou ik graag deze uitdaging aangaan. Met al mijn ervaring die ik in die 55 jaar heb opgedaan hoop ik op weg te gaan in het gezelschap van jullie. Wat ik extra kan bieden in het team, dat is een positieve inbreng ook als het niet meezit. Al heb ik een verzorgende opleiding genoten ik ben mij ervan bewust dat ik die zorg thuis mag laten, en dat we als gelijken met elkaar op pad gaan. Mijn verwachting is dat we als team aan zullen komen in Santiago, ieder op zijn eigen manier en in zijn eigen waarde."

 

Wat de Camino betekent voor mij? "Ik ben er ooit geweest in het gezelschap met een busreis en heb Jacobus iets gevraagd en dat is juist uitgepakt. Hiervoor zou ik hem graag gaan bedanken. Ik ben al jaren lid van het genootschap van Sint Jacob en bereid mij al jaren voor op deze reis. Alleen op pad gaan is voor mij net iets teveel gevraagd en met jullie samen zou dit heel mooi zijn. Ook wordt het tijd dat mijn Jacobsschelp, die al een paar jaar klaar hangt, bevestigd gaat worden aan mijn rugzak en dat mijn pelgrimspaspoort voorzien wordt van stempels. Ik hoop dat met terugkomst mijn rugzak 'vol' zal zitten met prachtige verhalen, gedachten, beelden en contacten."


Jolanda van Leeuwen - wandelaar

 

Motto: “Doen, ervaren en genieten.”

 

"Ik ben geboren met staar en Nystagmus, dit is een oogafwijking, ook wel wiebelogen of trilogen genoemd. Door latere netvliesloslatingen heb ik rechts geen zicht meer. Het zicht links is nog 5%. Veel details en diepte vallen hierdoor weg, bijvoorbeeld van gezichten kan ik alleen dichtbij de uitdrukking zien.

 

Ik heb al vaker over de Camino gehoord en zou deze tocht graag zelf lopen, samen onze grenzen verleggen en deze bijzondere tocht en momenten beleven. Ik heb me eerder nog geen tijd gegund, en daar zou ik nu heel graag verandering in brengen. Niet uitstellen maar doen en beleven.

 

 

Met deze pelgrimstocht zou ik het onbekende willen ontdekken, grenzen verleggen en nieuwe ervaringen willen opdoen. Even terug naar de eenvoud, met goede gesprekken tijdens een mooie wandeling. Ik zou het “presteren” even achter me willen laten om eens met andere ogen naar mezelf te kijken, naar wie ik ben en mag zijn. En ik wil vooral ook genieten."


Arjan van der Veer - buddy

 

"Ik kreeg de buddyvraag van één van onze BlijNieuwsredacteuren (www.blijnieuws.nl/camino/) en heb het bewust ingepland omdat ik blij werd van de vraag en jullie initiatief. Ik help graag mensen met mijn bewuste aandacht; ik kan goed luisteren; ik heb ervaring als reisleider/scoutingleider en verspreid graag blijdschap. Als voormalig (vrijwillige) leraar van Marokkaanse taalles én van Henri Nouwen leer ik dat bij het helpen van 'mensen met een beperking' juist degene die geholpen wordt, vaak een leraar blijkt voor de helper. Dienstbaarheid is een belangrijke eigenschap bij mijn werk als organisatieadviseur in een omgeving van vaak (figuurlijk) stevige persoonlijkheden.

 

Ik overweeg al langer om alleen of met mijn vrouw de Camino te lopen. Het boek 'De Pelgrimstocht naar Santiago' van Paulo Coelho heeft mij geïnspireerd. Wij houden zeer van de natuur en van wandelen, we hebben afgelopen zomer samen een 8-daagse wandeltocht, The Lycian Way, in Turkije gedaan: supermooi. Ik ben echter nog nooit buddy geweest van een blind persoon. Ik voel me gedragen; woeker graag met mijn talenten om de wereld iets mooier te maken en dit buddyschap is mijns inziens dan ook niet 'toevallig' op mijn pad gekomen."

 

Motto: "Samen een Nieuwe Weg."

Samen: Niet alleen. Wandelaar en buddy in gelijkwaardigheid; leren van elkaar en in brede verbondenheid (wandelaar-buddy; CAB-groep; groter geheel/God). 

Nieuwe weg: blijvende verandering door de pelgrimage (wandelaars en buddy's); nieuwe levensrichting door de Camino.


Christiaan Waters - wandelaar

 

"Ik heb sinds 2010 een zeer zeldzame oogzenuw aandoening, CRION. Wat ik nog zie? Links twee letters naast elkaar als het contrast goed is, dat is 15-20% en daaromheen vager. Rechts zie ik alleen centraal met een lichtperceptie van 2%."

 

Motto – "Het leven krijg je maar een keer dus maak er iets moois van."

 

"Op mijn 18e begon ik na mijn VWO aan mijn studie in Delft. Lekker mentaal uitgedaagd worden tijdens  mijn studie, veel feestjes meepakken en op mezelf wonen. Oftewel ik kon me goed gaan ontplooien en echt aan mijn leven beginnen. Maar naar drie maanden in Delft werd mijn leven opeens in een andere richting geduwd. Ik kreeg pijn aan een oog en verloor voor een groot deel mijn zicht. Na een paar ziekenhuisbezoeken zonder veel resultaat ging ik weer verder met mijn leven. Ik wachtte op spontaan herstel van het ene oog, want dat moest toch een keer gebeuren. Helaas gebeurde dit niet. Na een maand kwam de schrik er pas echt in want de pijn die ik eerst op één oog had gevoeld had ik nu op beide ogen. Het zicht met mijn beide ogen werd binnen een paar dagen slecht en het voelde alsof de grond onder mijn voeten werd weggetrokken. Deze achteruitgang moest natuurlijk zo snel mogelijk gestopt worden. Dus ik werd op al het mogelijke getest, maar alle testen bleven negatief. Deze onzekerheid zorgde ervoor dat de zekerheid in mijn leven weg was. Het voelde voor mij allemaal erg onwerkelijk.

 

In de jaren daarna kreeg ik steeds weer ontstekingen aan mijn oogzenuw en werd van alles geprobeerd om dit tegen te gaan. Helaas hielp dit allemaal niet veel. De intervallen tussen de ontstekingen werden gelukkig steeds langer en stabiliseert mijn zicht nu enigszins. Omdat veel van de medicatie niet leek te werken stopte ik daarmee. Hierdoor begon ik me beter te voelen. Ik kreeg meer energie en begon weer langzaam met sporten waardoor ik nog meer energie kreeg en in een positieve loop kwam. Ik stelde mezelf doelen, haalde mijn Bachelor, liep de Dam tot Damloop, vond een nieuw huis, kreeg een leuke baan bij de ACM en ging zelfs weer skiën. Oftewel mijn leven gaat weer de goede kant op.

 

Ondanks dat het nu eigenlijk allemaal erg goed gaat merk ik dat ik het slecht zien nog steeds niet helemaal verwerkt heb en het nu na meer dan 9 jaar nog steeds niet werkelijk voelt. Door mee te gaan met Camino Anders Bekeken hoop ik dit verder te kunnen verwerken en mezelf een betere richting in mijn leven te kunnen geven. Dit door het lopen, de schoonheid en de goede gesprekken. Voor de Camino zal ik veel doorzettingsvermogen meenemen en mijn brede interesse. Wat ik graag achter zou laten is het gebrek aan vertrouwen in mijn lichaam. Daarnaast zijn er nog meer redenen om de Camino te gaan lopen. Zo lijkt het me superleuk mezelf uit te dagen en samen met een leuke groep in twee weken meer dan 200 km te voet af te leggen naar Santiago. Combineer dat nog eens met een prachtig landschap, een fikse lading cultuur, de Spaanse keuken en een hoop gezelligheid. Dan kunnen voor mij die twee weken nu al niet stuk."


Caroline van Dijk - buddy

 

"Ik vind de missie van jullie organisatie geweldig. De Santiago route wil ik graag een keer tot het eind lopen: op de fiets heb ik al eens een stuk van Haarlem naar de Spaanse grens gedaan. Maar iets alleen voor mijn eigen behoeftenbevrediging doen is lastig voor me. Ik mag graag wat voor anderen betekenen in alles wat ik doe, dus de combinatie om een ander mee te nemen en te begeleiden en dit avontuur zo ook voor deze persoon mogelijk te maken verdriedubbelt mijn plezier. Ik verwacht er zelf een veel intensievere ervaring door te krijgen, omdat ik, naast het zijn van de ogen voor een ander, zelf ook meer gefocust raak op andere zintuigen."

 

Motto: "Het leven is een feest; je moet alleen zelf de slingers ophangen."


"De Kilimanjaro liep ik  voor WarChild en deed zo iets goeds met mijn eigen plezier. Ik heb toen als voorbereiding de adembenemende documentaire van de beklimming van de Kilimanjaro met blinden bekeken! Daar is het zaadje gelegd waardoor ik heel graag mee zou gaan in oktober naar Santiago. Ik ken het gevoel om zo een tocht met een groep te maken en wat er dan gebeurt onderweg, met elkaar en met de groep. Ik wil hier zelf graag een bijdrage aan leveren door tijdens het wandelen  1 op 1 te praten en mijn ervaring is dat dit zeer helend werkt waar nodig, en richtinggevend voor zaken die iemand aan wil pakken. Het werkt zo sterk doordat je alle tijd hebt tijdens het lopen om verdiepend door te vragen en te vertellen. Maar ook van de lol onderweg en ’s avonds geniet ik. Ik ben hier al gek op sinds zeilkampen als tiener.

 

Ik heb meerdere keren voor langere of kortere tijd met visueel gehandicapten opgetrokken. Volgens mij waren deze al aardig uit hun comfortzone, waarmee ik gezien heb hoe je ook al ben je blind, vol zelfvertrouwen zelfstandig kunt functioneren en zelfs dit soort dingen vol vertrouwen in je buddy met elkaar kunt doen. Voor mezelf zal dit zeer verrijkend werken, maar bovenal hoop ik de andere deelnemers boven zich zelf uit te laten stijgen in wat zij kunnen en willen en gaan realiseren, op weg naar Santiago en daarna in hun verdere leven!"


Iris Prins - wandelaar

 

"Ik heb aangeboren toxoplasmose, dit kan infecties veroorzaken op verschillende plekken in het lichaam, waaronder in het oog. Daarnaast heb ik nystagmus, dit is een oogafwijking en wordt ook wel wiebelogen of trilogen genoemd. Ik zie rechts nog 4%, links ben ik blind en heb ik een prothese."

 

Motto: "Geluk is de kunst een boeket te maken van de bloemen waar je bij kunt."

 

"Het lijkt me een enorme uitdaging, daar ik mijn lichaam opnieuw wil leren kennen en vooral 'vertrouwen'. Ik ben altijd al onzeker geweest over mijn lichaam en over wie ik ben door mijn medische geschiedenis en mijn slechte zicht wat nooit echt erkend is in mijn jeugd. Helaas verloor ik het vertrouwen in mijn lichaam helemaal nadat ik een hersenbloeding kreeg in 2017.

 

Nu ruim een jaar later ben ik gelukkig al een stuk op weg. Ik kan veel van mijn hobby’s, zoals wandelen, hardlopen en dansen, nog uitoefenen doordat ik zo goed als geen last heb van uitval. Ook daardoor besef ik me veel meer dat ik alles uit het leven moet halen wat er in zit. En alle kansen moet grijpen waar ik beter/wijzer van word.

 

Ik heb nog een hoop te leren over mezelf en ik denk dat deze leerzame reis zeker kan bijdragen aan de zoektocht naar zelfkennis en zelfvertrouwen. Ik wens dat ik er sterker van word en dat ik straks wel ruimte voor mezelf leer in te nemen en te vragen. Ik neem mijn doorzettingsvermogen, warmte,  gezelligheid en stralende lach mee en ik laat al mijn onzekerheden en wantrouwen achter."