CAB 2019


Sinds 2015 organiseert Stichting Anders Bekeken een pelgrimstocht naar Santiago voor wandelaars met een visuele beperking. We gaan in oktober voor de vijfde keer op pad, het wordt een jubeleditie. Hieronder presenteren we het team en vertellen de deelnemers waarom ze mee gaan. 

CAB TEAM 2019


 Wandelaars: Christiaan Waters, Benjamin Veldman, Iris Prins, Jolanda van Leeuwen en Annette Adriaanse.

Buddy's: Caroline van Dijk, Arjan van der Veer, Marlies Hoogeboom en José Rasenberg.

Organisatie: Annemiek van Munster, Carla Broers en Gert-Jan de Hoon.

SPONSOREN


Camino Anders Bekeken 2019 is mede dankzij de financiële ondersteuning van de volgende organisaties mogelijk:

  • Groningse Blindenstichting (Groningen)
  • Landelijke Stichting voor Blinden en Slechtzienden (Ede)
  • Rotterdamse Stichting Blindenbelangen (Rotterdam)
  • Stichting Blindenbelangen (Tilburg)
  • Stichting Blindenhulp (Den Haag)
  • Stichting Blinden-Penning (Amsterdam) 

en een aantal particuliere giften.

MOTIVATIE


Lees hieronder over de motivatie  van de deelnemers aan CAB2019. We gaan het team de komende weken voorstellen.


Caroline van Dijk - buddy

 

"Ik vind de missie van jullie organisatie geweldig. De Santiago route wil ik graag een keer tot het eind lopen: op de fiets heb ik al eens een stuk van Haarlem naar de Spaanse grens gedaan. Maar iets alleen voor mijn eigen behoeftenbevrediging doen is lastig voor me. Ik mag graag wat voor anderen betekenen in alles wat ik doe, dus de combinatie om een ander mee te nemen en te begeleiden en dit avontuur zo ook voor deze persoon mogelijk te maken verdriedubbelt mijn plezier. Ik verwacht er zelf een veel intensievere ervaring door te krijgen, omdat ik, naast het zijn van de ogen voor een ander, zelf ook meer gefocust raak op andere zintuigen."

 

Motto: "Het leven is een feest; je moet alleen zelf de slingers ophangen."


"De Kilimanjaro liep ik  voor WarChild en deed zo iets goeds met mijn eigen plezier. Ik heb toen als voorbereiding de adembenemende documentaire van de beklimming van de Kilimanjaro met blinden bekeken! Daar is het zaadje gelegd waardoor ik heel graag mee zou gaan in oktober naar Santiago. Ik ken het gevoel om zo een tocht met een groep te maken en wat er dan gebeurt onderweg, met elkaar en met de groep. Ik wil hier zelf graag een bijdrage aan leveren door tijdens het wandelen  1 op 1 te praten en mijn ervaring is dat dit zeer helend werkt waar nodig, en richtinggevend voor zaken die iemand aan wil pakken. Het werkt zo sterk doordat je alle tijd hebt tijdens het lopen om verdiepend door te vragen en te vertellen. Maar ook van de lol onderweg en ’s avonds geniet ik. Ik ben hier al gek op sinds zeilkampen als tiener.

 

Ik heb meerdere keren voor langere of kortere tijd met visueel gehandicapten opgetrokken. Volgens mij waren deze al aardig uit hun comfortzone, waarmee ik gezien heb hoe je ook al ben je blind, vol zelfvertrouwen zelfstandig kunt functioneren en zelfs dit soort dingen vol vertrouwen in je buddy met elkaar kunt doen. Voor mezelf zal dit zeer verrijkend werken, maar bovenal hoop ik de andere deelnemers boven zich zelf uit te laten stijgen in wat zij kunnen en willen en gaan realiseren, op weg naar Santiago en daarna in hun verdere leven!"


Iris Prins - wandelaar

 

"Ik heb aangeboren toxoplasmose, dit kan infecties veroorzaken op verschillende plekken in het lichaam, waaronder in het oog. Daarnaast heb ik nystagmus, dit is een oogafwijking en wordt ook wel wiebelogen of trilogen genoemd. Ik zie rechts nog 4%, links ben ik blind en heb ik een prothese."

 

Motto: "Geluk is de kunst een boeket te maken van de bloemen waar je bij kunt."

 

"Het lijkt me een enorme uitdaging, daar ik mijn lichaam opnieuw wil leren kennen en vooral 'vertrouwen'. Ik ben altijd al onzeker geweest over mijn lichaam en over wie ik ben door mijn medische geschiedenis en mijn slechte zicht wat nooit echt erkend is in mijn jeugd. Helaas verloor ik het vertrouwen in mijn lichaam helemaal nadat ik een hersenbloeding kreeg in 2017.

 

Nu ruim een jaar later ben ik gelukkig al een stuk op weg. Ik kan veel van mijn hobby’s, zoals wandelen, hardlopen en dansen, nog uitoefenen doordat ik zo goed als geen last heb van uitval. Ook daardoor besef ik me veel meer dat ik alles uit het leven moet halen wat er in zit. En alle kansen moet grijpen waar ik beter/wijzer van word.

 

Ik heb nog een hoop te leren over mezelf en ik denk dat deze leerzame reis zeker kan bijdragen aan de zoektocht naar zelfkennis en zelfvertrouwen. Ik wens dat ik er sterker van word en dat ik straks wel ruimte voor mezelf leer in te nemen en te vragen. Ik neem mijn doorzettingsvermogen, warmte,  gezelligheid en stralende lach mee en ik laat al mijn onzekerheden en wantrouwen achter."